Maandag 20 - 6 de kittens zijn 2 weken oud. (blz 3)

Een klein verslag met foto's van de afgelopen week.

Woensdag 15 juni - 9 dagen jong.

De oogjes van alle kittenstjes zijn nu goed open. En via de webcam zag ik dat een paar van de kleintjes op hun duimpjes zogen. Wat dat betreft verschillen ze niet zoveel van een mensenbaby. Kittentjes kunnen ook heel aandachtig naar hun 'handjes' kijken.

Onderstaande foto is helaas niet scherp, maar het duimende kitten is wel goed te zien. De foto is gemaakt vanaf het scherm van de pc. (via de webcam). Even voor degene die ook op deze manier een 'foto' wil maken. Druk op printscrean ga naar je fotobewerkingsprogramma en kopieer doormiddel van Ctrl V.

De stand van de oortjes is ook aan het veranderen. En ik kan merken dat ze kunnen horen. (een kitten hoort nog niets bij zijn geboorte) Als ik ze roep dan komen ze zelfs al naar me toe gelopen. Ook pak ik ze regelmatig in handen om ze te knuffelen en volgens mij heb ik al een kleintje horen spinnen toen ik het aaide. (in de kraamkist)

(klik op de foto's voor een groter formaat)

Donderdag 17 juni - 11 dagen.

Jan vond dat we Marouscha niet te lang bij de andere poezen vandaan moesten houden. Dus mocht Marouscha een poosje mee naar beneden om met haar vriendinnen te buurten. Toen ik 's avonds weer even bij haar ging kijken wilde weer mee. Ik besloot haar mee te nemen en haar een lekker hapje klaar te maken. Direct daarna ging ik weer naar boven, maar dat ging een beetje moeilijk omdat er drie poezen bij de deur stonden die ook allemaal mee wilden. Het lukte mij om alleen Marouscha door te laten. Maar wat was Marouscha onrustig, ze wilde niet bij de kittens liggen en krabbelde aan het deurtje van de kittenkooi. Ik liet het even zo en verwachtte dat ze wel bij de kittens zou gaan liggen als deze zouden beginnen te piepen. Het moederinstinct zou het vast wel winnen. Toen ik nog even via de webcam keek zag ik dat ze heel onrustig bleef. Daarom ging ik even op de bank zitten en zei tegen Jan; "Ze moet het maar even bekijken". Ik zat nog maar net toen ik Rosalie op het tafeltje zag zitten. Ik dacht bij me zelf; goh wat lijkt zij toch veel op Marouscha. Ik keek nog een keer en zag ineens een buik met dikke rode tepels en daarop moest ik vreselijk lachen. Alle stress voor niets, voor niets gedacht dat het weer helemaal mis ging en voor niets gezegd dat Marouscha de eerste tijd niet meer naar beneden mocht. Ik wist niet hoe snel ik Rosalie op moest halen en Marouscha bij haar kittens moest laten. Gelukkig was de rust daarna snel weergekeerd. En nu kan ik nooit meer zeggen dat ik alle poezen gemakkelijk uit elkaar kan houden :).

Zondag 19 juni

Ik zag tegen half vijf (via de webcam) Marouscha ineens onder de handdoek verdwijnen. Er was alleen nog maar een dikke bult te zien en de kittens wiebelden alle kanten op. Ik dus snel naar boven gerend om haar eronder vandaan te toveren. Gelukkig kwam ze er zelf onder vandaan toen ik bij de kittenkooi stond. En wat doe je dan? Mama Marouscha even bij de kittens weg, die mocht even een 'koffie' pauze houden met haar vriendinnen. En ik aan de slag om de kittens uit de kraamkist te halen. Jan heeft het karton beter op maat gezaagd en daarna heb ik het dekbedje er weer opgelegd en van een ander dekentje voorzien, dit gehaal heb ik toen met veiligheidsspelden aan elkaar gespeld. Op die manier wist ik heel zeker dat Marouscha er niet weer onder zou kunnen kruipen. In die tussentijd twitterde mijn dochter of ik een reclame blokje had ingelast van Prins Petfoods (ze zag een stuk karton met plakband waarop de naam Prins).

Toen ik hun moeder weer bij ze liet, piepten ze als een nest jonge vogeltjes. Hoi mam, blij dat je er weer bent.

Maandag 20 juni

Nadat ik de kittens had gewogen (wat ik nu nog maar één keer per dag doe) en de kittens weer terug had gezet in de kraamkist zag ik dat poesje 'oranje' tegen de kant van de kraamkist stond. Haar kleine kopje stak nog net niet helemaal boven de rand uit.

Ik heb ook alle elastiekjes gecontroleerd en zonodig verwisseld zodat ik zeker weet dat ze geen extra blauwe kopjes zullen krijgen :). De kittentjes zijn stuk voor stuk schatjes. De één is wel ondernemender dan de ander, maar dat is normaal. Nog steeds is katertje 'rood' erg nieuwsgierig en loopt het verst bij de andere kleintjes weg. Poesje 'oranje' is ook een bijdehandje. Zij is momenteel de kleinste van het stel. Maar zeer zeker geen 'minkukeltje'.

En zoals gewoonlijk (voor mij) kon ik weer geen keuze maken uit de foto's en plaatste ze daarom maar bijna allemaal.

Marouscha mocht vanmorgen weer mee naar beneden en na even rondgelopen te hebben zag ik haar onder de bank verdwijnen. Ik had toen nog niet door dat ze in het gat (die ze samen een tijd geleden in de onderkant hebben gemaakt) was gekropen. Dat merkte ik pas toen ik haar de tweede keer onder de bank zag kruipen en ze op zo'n speciale moeder manier haar kittens begon te roepen. Ik besloot haar weer naar boven naar haar kittens te brengen. Maar wat een poes in haar kop heeft, heeft ze niet in haar kont. Dus toen ik beneden een blik op de beelden van de webcam wierp, zag ik haar met katertje 'geel' tussen haar kaken de kraamkist uitgaan. Ik dus heel snel naar boven om het kleintje terug te leggen. Maar mama Marouscha bleef onrustig. Dus heb ik de kittens uit de kraamkist in de mand gelegd. Marouscha pakte gelijk poesje 'lila' in haar bek en ging naar de deur. Ik griezel als zij een kitten pakt. Zij doet dit niet echt netjes in het nekvel, maar katertje 'geel' pakte ze bij zijn kopje. Dus heb ik haar even op de overloop gezet en zo snel mogelijk de kraamkist voorzien van een nieuw dekentje waarop ik een beetje stress relaese had gespoten. Daarna mocht Marouscha de kamer weer in. (en ook zij kreeg een beetje stress relaese over zich heen) Gelukkig keerde de rust snel terug, maar wie denkt dat ik haar vandaag of morgen weer naar beneden laat gaan heeft het mis. Ze is haar verstopplekje vast nog niet vergeten en het is nog te vroeg voor haar om met de kittens naar beneden te kunnen.

Misschien zou ik de gewichten wel achterwege kunnen laten, je kunt de kittens 'zien' groeien. Toch tot slot nog maar even de gewichten;

Tot volgende week, reacties worden erg op prijs gesteld. Ik zie dan ook uw mailtje, of uw reactie in ons gastenboek graag tegemoet.